Het afscheid van jouw paard is een van de moeilijkste momenten in je leven. Met een afscheidsreportage help ik je om dit bijzondere en emotionele moment op een respectvolle manier vast te leggen. Geen haast, geen geforceerde poses, alleen de pure en kwetsbare laatste momenten samen.
De fotoshoot wordt gehouden op de plek waar je paard staat, dus bij jou op stal of op de kliniek. Je krijgt alle ruimte om je emoties te kunnen uiten. De beelden vormen een blijvende herinnering aan de band die jullie hadden samen.
>> Je ontvangt tussen de 50-100 foto’s
>> Geleverd in kleur en zwart/wit binnen 14 werkdagen
>> Verhaallijn en weinig nabewerkt
>> Exclusief reiskosten (€0,25 per km heen en terug vanaf 8381 BA Vledder of 7331 EH Apeldoorn) de eerste 50km zijn gratis.
€395
Afscheid Diamond
Dit is het verhaal van Romee en Diamond. 5 weken na het afscheid van Tabby:
”Mijn knapste eigen gefokte Diamond.
1 mei 2016 in de meivakantie werd jij geboren, wat was jij ontzettend knap. Mensen lachten me uit omdat ik de hele vakantie bij jou heb gezeten om te knuffelen en poetsen. De eerste dag wilde jij al niet eens meer met je mama mee naar buiten. We zeiden dat wordt er een..
We hadden gelijk. Een merrie met veel temperament. In de loop van de maanden kon ik alles met jou. Niks was jou te gek en ontzettend lief, vooral naar mij. Andere hield je liever op afstand.
Toen jij oud genoeg was en aangaf dat je wel aan het werk wilde gingen we aan de slag. Dat ging niet zonder bloed, zweet en tranen. Wat heb ik vaak gezegd dit word niks. Ik wilde jou heel graag zelf inrijden.
Tot dat ik op jou zat toen was je super braaf, als jij iets niet snapte werd je boos op jezelf omdat je dacht dat je het niet kon. Daarin botste we vaak omdat we elkaar niet begrepen. Met de juiste begeleiding ook niet zonder bloed zweet en tranen ging het steeds en steeds beter.
Wat heb ik veel van jou geleerd.
Een ontzettend lief, grappig en sensibel paard.
Lekker spelen met jouw beste vriendinnetje daarboven!
Dankjewel voor alles goud vriendinnetje.”
Afscheid Tabby
Dit is het verhaal van Romee en Tabby:
”Tabby mijn mooie meisje,
3 Jaar geleden kocht ik jou niet wetende dat je ziek bent… Je kwam als klein meisje bij mij. Al snel bloeide jij op tot een hele leuke, lieve en grappige mini pony. Totdat jij ineens ziek werd. Niemand wist wat jij had, regelmatig kwam de dierenarts langs.
Uiteindelijk wisten we wat je had en konden we aan de slag gaan met homeopathie middeltjes van de dierenarts kon jij absoluut niet tegen. Het ging met vallen en opstaan… En heel erg veel tranen.. Daar was onze held Suzan jouw therapeut en onze held Marieke de hoefsmid.
Je knapte steeds meer en meer op. Een echt spring in het veld was jij, en oh oh wat was jij gefocust op mij. Stiekem wel een beetje eenkennig.
Afgelopen maart kon jij eindelijk weer voor de kar, dat was echt JOUW ding! Eind juli kreeg je weer een terug val… Dat ging op en af, maar mentaal was je zo sterk en dapper. Als je mij zag, deed je altijd een vreugde hinnik.. Totdat eigenlijk niks meer hielp, wat ik ook probeerde het sloeg allemaal niet meer aan. Ik had nog een laatste hoop jou laatste week met nieuwe homeopatische druppels. Dat deed helaas ook niks meer. Ik zag jou mentaal achteruit gaan, en toen heb ik jou uit liefde laten gaan.
Dankjewel voor alles mijn lieve kleine dappere meisje.
Afscheid Gerrit
De allerlaatste momenten samen van Dianne en Gerrit. Wanneer liefde ook loslaten is… Dit is hun verhaal.
”Lieve Gerrit, Jij bent er altijd voor mij geweest. Jij hebt mij leren paardrijden. De beste beginnerspony die je maar kan wensen…. Zoo lief in het begin tot Gekke Gerrit naar boven kwam. Zo noemde iedereen je ook. Zoveel meegemaakt met jou. Alleen al als je dacht dat het niet goed was kwam je al.. Bijvoorbeeld stoeien met m’n broertje, jij dacht dat we ruzie hadden en wou ons uit elkaar halen. Maar je kon niet bij ons komen daarentegen ging je langs het draadje rennen en hinniken.
Je was enorm verslechterd nadat ik met school een weekje weg was geweest, je was zo blij toen ik terug kwam, rende meteen naar mij toe. Nagevraagd aan degene die hem in die tijd verzorgd had die vertelde me dat ze dacht dat je het aan het opgeven was doordat je mij niet meer zag, waardoor je zo hard achteruit was gegaan ineens. Ze zag ook een steeds minder blij paard in die tijd.
Op je laatste dag hing je de clown uit, je deed zelfs iets wat je nog nooit had gedaan. Alles om mij op te vrolijken wat je ook altijd lukte.
Ik mis je.
Niemand gaat je ooit kunnen vervangen.
Afscheid Luke
Het afscheid van Luke, ik mocht een stukje van zijn verhaal vastleggen op een moment dat herinneringen zo kostbaar zijn. De woorden hieronder zijn van zijn lieve baas, Laura.
”Chris Irwin schreef er een boek over: ‘een paard liegt niet’. Ik weet zeker dat Luke dit wel gedaan heeft. Of in ieder geval gedaan heeft ‘alsof’. Hij heeft zich de afgelopen 5 jaar zo bewezen, zo zijn best gedaan. Maar zijn lijf was niet bedoeld voor dit leven.
Mijn kinderen zouden opgroeien met jou, het knuffelpaard van mama. We zouden beginnen met beleren en vele avonturen beleven, maar het mocht niet zo zijn.
Op 7 april 2025 hebben wij – veel te snel, veel te jong en te oneerlijk – afscheid genomen van Luke. Mijn zielenpaard, mijn maatje, mijn beste vriend.
Goodbye good boy, until we meet again.
Afscheid Orion
Een heel mooi afscheid mogen fotograferen van Orion. Het allerbeste maatje van Emma. Hieronder heeft ze iets geschreven over hoe waardevol dit soort foto’s zijn
Iets wat ik voornamelijk heel fijn/mooi vind is dat het is vastgelegd omdat er op het moment zelf zoveel aan je voorbij gaat, ik merkte later dat ik eigenlijk helemaal niet zo goed wist wat er allemaal afgespeeld is. En juist door de foto’s zie ik ook terug wat er gebeurt is en hoeveel liefde er van uit iedereen voor Orion was. De liefde die we allemaal deelden voor hem, de liefde die ons ook troost geeft. Ik vind het heel fijn om nu nog wat te hebben om naar terug te kijken juist door de mooie foto’s
Ik moet verder leven zonder mijn beste maatje, maar dat ik het kan terug zien tot voorbij de laatste minuten vind ik heel waardevol
Afscheid Lieke
Ik kreeg een belletje van Marrah en Anna-Cynthia dat ze onverwachts afscheid moesten nemen van hun lieverd Lieke. Voor afscheidsreportages probeer ik alles op alles te zetten om te kunnen komen, dus ik heb de paarden gevoerd en hup de auto in richting Noord-Holland. Eenmaal daar vertelde Marrah dat Lieke al vanaf jongs af aan al astma heeft. Na jaren dokteren en verschillende dingen te hebben geprobeerd, heeft ze een hele moeilijke maar dappere keuze moeten maken voor haar. We hebben nog een aantal laatste foto’s kunnen maken voor dat de dierenarts er was. Ik vond het zo mooi om de band tussen 2 beste vriendinnen met hun paard te zien, ondanks de verdrietige dag hebben ze me ook veel leuke herinneringen over Lieke verteld
Toen de dierenarts arriveerde ging het eigenlijk allemaal heel snel. Lieke is ingeslapen midden in de kudde en in het bijzijn van haar mensenfamilie en toen is er rustig afscheid genomen van haar…
Afscheid Bombay
Hieronder het verhaal van lieve Sascha en Bombay
”Bombay is 1 mei pas 5 jaar geworden en ik had hem heel graag nog duizenden gelukkige jaren gegeven maar het is hem, en ons, niet gegund. Bom, bommetje, bommie is het grappigste paard van stal, altijd positief maar vooral het allersterkste en stoerste paard ter wereld. Emoties waren echt van zijn gezicht af te lezen maar hij was voor niks of niemand bang. Hij is met een valse start begonnen en is daardoor met de fles opgegroeid tussen de mensen in plaats van zijn mama, dit heeft hem een bijzonder karakter gegeven. We konden samen lezen en schrijven en waar ik was, was hij. Ik heb hem al sinds kleins af aan en dit heeft onze band ook zo sterk gemaakt. Helaas is het niet alleen bij zijn valse start gebleven, rechtsachter zat een fissuur in zijn kogel en ondanks dat hij altijd is blijven vechten, knokken en opstaan, is dit uiteindelijk, in combinatie met een agressieve schiefel in zijn voorbeen, de reden geweest dat zijn lichaam niet verder kon. Ik had nog zo graag alles uit de kast getrokken zoals ik dat al heel zijn leven doe, want het was hem zo gegund, maar het ging niet meer. Zijn koppie wou nog zo graag maar zijn lichaam liet hem in de steek. We liepen vorig jaar ook al een half jaar rond op de kliniek, van mri scan tot ct scan en hij bleef maar vrolijk door het leven huppelen, het kwam allemaal wel goed, was zijn motto als je het aan mij vraagt.
Ik vind dat hij vorige week donderdag echt zijn strijdlust heeft laten zien (althans daar geloof ik daar maar in voor mijn eigen rust), het feit dat de dierenarts tot een paar keer toe heeft gezegd dat hij dacht dat het al gebeurd was en vervolgens toch nog een een hartslag horen… Strijdvaardig en met opgeheven hoofd tot het eind. Bom was mijn beste vriend, grootste maatje en mijn gouden wereld paard die het allerbeste verdiende maar helaas niet genoeg geluk mocht kennen in zijn leven.”
Afscheid Martje
Het paard dat al generaties in de familie zit, het beroemde paard dat altijd los meeliep over het strand. Onwijs dankbaar dat ik bij de laatste momenten van Martje aanwezig mocht zijn om alles vast te leggen. We maakte foto’s van nog een laatste heerlijke poetsbeurt, een kleine wandeling naar opa’s eigen plein, sabbelen op een wortel (want kauwen ging niet zo makkelijk meer) en natuurlijk heel veel knuffels tot de allerlaatste adem…
De kudde mocht natuurlijk ook afscheid nemen en dat was echt enorm bijzonder om te zien hoe paarden dat allemaal op hun eigen manier deden. Zodra iedereen langs Martje was geweest, ging de hele kudde rondom Martje staan, allemaal met de kont naar haar toe. Behalve de nieuwe leider van de kudde, zij stond met haar neus richting Martje. Met opa’s huis op de achtergrond was dit oprecht een heel mooi moment.
Martje mocht 31 jaar worden en is donderdagochtend vredig ingeslapen in het bijzijn van haar lieve familie en kudde
DDVFotografie 